Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Μετάφραση του ποιήματος "Η Λαχτάρα" του Αζίζ Νεσίν...

Η λαχτάρα

Τόσο καιρό, με έκανες να σε περιμένω τόσο καιρό
Συνήθισα να μου λείπεις
Ήρθες πίσω μετά από καιρό

Τώρα όμως αγαπώ περισσότερο το να σε περιμένω παρά εσένα


Μετάφραση Σταύρος Παντελίδης


Πίσω και πάλι...

Λοιπόν έχει περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία μου ανάρτηση, οι υποχρεώσεις βλέπεται...πλέον όμως γυρνάω ανανεωμένος και μπορώ να πω και με μπόλικες ιδέες στο μυαλό μου... Κάθε βδομάδα, για την ακρίβεια κάθε Πέμπτη θα έρχεται ένα καινούργιο κείμενο. Επίσης θα ήθελα να σας παρακαλέσω, όλοι όσοι έχετε βρει έστω και ένα μικρό ενδιαφέρον στα κείμενα μου ας με ακολουθήσετε στο προφίλ μου στο academia.edu (παρακάτω θα σας έχω και link) καθώς και στη καινούργια μου σελίδα, η οποία θα είναι στον αέρα σε λίγες μέρες.
Επίσης αν έχετε κάτι στο μυαλό σας, κάτι το οποίο θα θέλατε να δείτε σε επόμενες δημοσιεύσεις, περιμένω τα μηνύματα σας. 

http://fatih.academia.edu/StavrosPantelidis

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Απόσπασμα από το ποίημα "Ο καφές και η Δημοκρατία" του Αζίζ Νεσίν...

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του μεγάλου αυτού Τούρκου ποιητή...
"Δυο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. το ένα είναι
το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία. Και τα δύο μας
έρχονται από το εξωτερικό.
Στα χώματα μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε με κανένα
τρόπο το δέντρο του καφέ. Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το
χώμα, δεν είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του δέντρου
αυτού.
Όσο για τη Δημοκρατία… Η αλήθεια είναι πως ό,τι
περνούσε από το χέρι μας, δεν παραλείψαμε να το κάνουμε, για
την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της. Αν κοιτάξετε την
ιστορία μας, πριν από εκατό χρόνια πάνω κάτω ρίχτηκε στη
χώρα μας ο σπόρος της Δημοκρατίας. Είναι εκατό χρόνια που
όλο λέμε:
“Αμάν η Δημοκρατία μας μπουμπούκιασε!…”
“Η νεαρή Δημοκρατία μας!…”
“Αμάν η νεαρή Δημοκρατία μας!…”
Να είναι δοξασμένος αυτός που τη μεγάλωσε, μόλις
καταφέραμε τόσα χρόνια να φέρουμε σ’ αυτό το ανάστημα τη
Δημοκρατία, έγινε ένα φιντάνι η Δημοκρατία.
Αν ξοδεύαμε αυτό τον κόπο των εκατό χρόνων που
αφιερώσαμε στη Δημοκρατία, για την ανάπτυξη του καφέ,
σήμερα η χώρα μας θα γινόταν δάσος από καφέ, που δεν τ’
άγγιξε ο μπαλτάς του ξυλοκόπου.
Στο παρελθόν κρίθηκε απαραίτητο, δεν το είχαμε
καταλάβει. αντί να φυτέψουμε σπόρο καφέ, φυτέψαμε το σπόρο
της Δημοκρατίας. “Δόξα τω Θεώ”, αν και δεν έχουμε καμιά
στενοχώρια απ’ τη μεριά της Δημοκρατίας, εμείς ξέρουμε το τι
τραβάμε από την έλλειψη του καφέ. Καφές είναι αυτός!… Δε
μοιάζει σε τίποτε. Έτσι είναι η Δημοκρατία; Και να είναι και να
μην είναι το ίδιο κάνει…
Αν δεν υπάρχει καφές, του ανθρώπου το κεφάλι γυρίζει,
αν δεν υπάρχει Δημοκρατία, του ανθρώπου το κεφάλι δεν
γυρίζει. Ο καφές μοσκοβολάει, η Δημοκρατία ούτε καν έχει
μυρουδιά. Τον καφέ τον βάζεις στο φλιτζάνι, τον πίνεις. Η
Δημοκρατία ούτε τρώγεται, ούτε πίνεται. Σε τι χρειάζεται αυτή η
Δημοκρατία, μπορείτε να μου πείτε;
Στη χώρα μας έρχεται από το εξωτερικό μπόλικη μπόλικη
Δημοκρατία, αλλά καφές δεν έρχεται. Τον καφέ τον πουλάνε, τη
Δημοκρατία τη δίνουν. Ο καφές είναι με λεφτά, η Δημοκρατία
τζάμπα… Για τον καφέ χρειάζεται συνάλλαγμα, για τη
Δημοκρατία τίποτα δεν χρειάζεται.
Για κοιτάξτε το τι τραβάμε απ’ τον καφέ. Σάμπως δεν
έχουμε συνηθίσει στον καλό καφέ; Αμέσως καταλαβαίνουμε τον
καλό καφέ απ’ τον άσκημο, το μπαγιάτικο απ ‘το φρέσκο, το
νοθεμένο απ ‘το σκέτο.
Ζωή να ‘χουνε, μερικοί πατριώτες μας έκαναν ψεύτικο
καφέ. Στην αρχή βγήκε ο κριθαρένιος καφές, δεν έπιασε.
Ύστερα βγήκε καφές από φασόλια, δεν το κατάπιαμε. Εμείς σαν
έθνος είμαστε θεριακλήδες του καφέ. αν και καταπίνουμε όλες
τις απομιμήσεις, του καφέ την απομίμηση δεν την καταπίνουμε.
Ω, Ύψιστε! Να γινόταν, τόσο δα απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε
απ’ αυτόν τον καφέ, να καταλαβαίναμε και από Δημοκρατία…"

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Eιδικό τεύχος«Θέματα Παιδείας» 53-56, αφιερωμένο στον ποιητή Ναζίμ Χικμέτ.

Κυκλοφόρησε το ειδικό τεύχος«Θέματα Παιδείας» 53-56 που είναι αφιερωμένο στον ποιητή Ναζίμ Χικμέτ

ο τεύχος περιλαμβάνει:
  • Σημείωμα της σύνταξης (με αφορμή ένα μήνυμα του Φάνη Κακριδή)
  • Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
Από τον Χικμέτ στους σύγχρονους και μελλοντικούς ανθρώπους (Σαλίμ Ενγκινάρ)
Ν. Χικμέτ: Αυτοβιογραφία
Χρονολόγιο του Ναζίμ Χικμέτ Ραν
Ν. Χικμέτ: Γράμμα στην Τζόυς Λούσσου
Έζησε - έγραψε απλά και δυνατά (Αντρέα Σφερίνο)
«Αιχμάλωτος, ναι, μα οι αλυσίδες του έχουν σπάσει» (Νάση Σακιώτη)
«Μια θρησκεία, ένας νόμος, ένα δίκαιο: Η δουλιά του εργάτη» (Στέλιος Μαγιόπουλος)
Αναμνήσεις του Μεμέτ Φουάτ
Ποιητής του αγώνα (Μαρί Ζοζέφ Μπαρρόν)
Ο Ναζίμ ζει την ιστορία (Γκαρρός Μανουτζιάν)
Μια κοινή παρουσία (Ζαν Μαρσενάκ)
Εν αρχή ην η δράσις (Μαντλέν Ριφφώ)
Ν. Χικμέτ: Επιλογή από τα τελευταία του ποιήματα (Μετάφραση: Δανάη Χέλμη)
  • Ο ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΚΑΙ Η ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Ζωής Βαλάση: Ο Ν.Χικμέτ στους δρόμους των παραμυθιών
Νεντίμ Γκιουρσέλ - Ωρελιέν Ακκόρ: Ο Ν.Χικμέτ και η τούρκικη ποίηση
Μπάμπη Παπαδόπουλου: Παράδοση και νεοτερικότητα στο ώριμο ποιητικό έργο του Χικμέτ - Η περίπτωση των Ρουμπαγιάτ
Αμπιντίν Ντινό: Ορισμένες παρατηρήσεις
Σταύρου Παντελίδη: Ο Ν. Χικμέτ και το γλωσσικό πρόβλημα της Τουρκίας
  • ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ: ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ (Μετάφραση: Κατερίνα Δημάκη)
  • ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
Γιώτη Νικολαΐδη: Σύντομη αναφορά στα «πολεμικά ποιήματα» του Ν. Χικμέτ
Δημήτρη Πατίλα: Ν. Χικμέτ «Οι Ρομαντικοί (Όμορφη πού ‘ναι η ζωή!...)» - Μερικές σημειώσεις
Αλή Μουσταφά Ολντεμίρ: Ο Χικμέτ στο ραδιόφωνο
Μιχάλη Γεωργίου: Η θεατρική δημιουργία του Ναζίμ Χικμέτ
Τζία Γιοβάνη: Χικμέτ και κινηματογράφος - Ένα μικρό σημείωμα
  • ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ: ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΤΟΠΙΑ
Παρουσίαση των Ανθρώπινων Τοπίων του Ναζίμ Χικμέτ
Η εποποιία του πολέμου της ανεξαρτησίας (Μετάφραση: Έλλη Κοτσαλίδου)
Εκείνη τη χρονιά, το χίλια εννιακόσια σαράντα ένα (Μετάφραση: Έλλη Κοτσαλίδου)
Η Συμφωνία της Μόσχας (μετάφραση: Άννα Τζιάλλα)
Τάνια (μετάφραση: Κυριακή Καμαρινού)
  • Ο ΧΙΚΜΕΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ηρακλή Κακαβάνη: Η πρόσληψη του Χικμέτ στην Ελλάδα
Παράρτημα: Από το περιοδικό «Πρωτοπόροι - Νέοι Πρωτοπόροι» (άρθρο του Αναπληρωτή, ποιήματα του Χικμέτ σε μετάφραση: Β. Κασαπάκη - Δ. Κασαπάκη, Β. Μαλέα), λήμμα από τη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη, από το περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα» (άρθρο Α. Ασιάτη, ποιήματα σε μετάφραση Νεβζάτ Χάτκο και Α. Ζ.), από τις εφημερίδες «Ελευθερία», «Φιλελεύθερος Προοδευτικός» (άρθρο Κώστα Βάρναλη) και «Αυγή» (ποίημα σε μετάφραση Πέτρου Βελιώτη, άρθρο Τάσου Λειβαδίτη και επιφυλλίδες του Γιάννη Ρίτσου), περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» (ποίημα σε μετάφραση Λ. Α. και συνέντευξη του Χικμέτ από τον Βύρωνα Δεδεόγλου)
Δημήτρη Κωστούλα: Ο Ναζίμ Χικμέτ στην ελληνική δισκογραφία
Θωμά Κασελούρη: Ποιήματα του Ν. Χικμέτ για παιδιά στα σχολικά εγχειρίδια - Ερμηνευτική και διδακτική προσέγγιση στο ποίημα της ΣΤ΄ Τάξης «Οι χτίστες»
4o Eπιστημονικό Συνέδριο της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Ναζίμ Χικμέτ: «Για να γενούνε τα σκοτάδια λάμψη»
Έκδοση Ομίλου Εκπαιδευτικού Προβληματισμού: Ο Μπρεχτ και ο μαρξισμός
Παροράματα προηγούμενων τευχών «Θέματα Παιδείας» 

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Στο Πανεπιστήμιο Μπέρμινγκχαμ εκτίθεται το αρχαιότερο Κοράνιο


Άρχισαν να εκτίθενται στο Πανεπιστήμιο Μπέρμινγκχαμ της Αγγλίας οι σελίδες από το αρχαιότερο Ιερό Κοράνιο που βρέθηκε.
Χάρη στην έκθεση εκατομμύρια άνθρωποι βρήκαν την ευκαιρία να δουν τις σελίδες τις οποίες ανακάλυψε ένας διδακτορικός φοιτητής κατά τύχη τον Ιούλιο στο αρχείο Μεσανατολικών βιβλίων και αρχείων της βιβλιοθήκης.
Οι σελίδες με τα αρχαιότερα χειρόγραφα αποσπάσματα του Ιερού Κορανίου ανακαλύφθηκε ότι έχουν ηλικία τουλάχιστον 1370 χρόνων.
Τα χειρόγραφα τα οποία πιθανότατα γράφτηκαν την περίοδο εμφάνισης του Ισλάμ και έχουν γραφτεί στα αραβικά του Χιτζάζ πάνω σε αρνίσια ή κατσικίσια δέρματα.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η γραφή των αποσπασμάτων έγινε στην Μέκκα ή τη Μεδίνα.
Πηγή: http://www.trt.net.tr/greek

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Η αισθητική του Χικμέτ και η γνωριμία του με το Μαγιακόφσκι.

Η αισθητική του Χικμέτ.

Η πρώτη του επαφή με την ποίηση, έγινε στην παιδική του ηλικία. Ο παππούς του ήταν αυτός που του έδωσε το έναυσμα για να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Την πρώτη μέρα της αποφοίτησης του, του χάρισε ένα δερματόδετο τετράδιο για να γράφει τα δικά του ποιήματα[1]. Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει μερικά σπάνια παραδείγματα των πρώτων του έργων, τα οποία παρέμειναν  αδημοσίευτα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Το πρώιμο έργο ήταν επίσημο και  συμβατικό στη μορφή, ακολουθούσε δηλαδή  τις μετρικές και λυρικές συμβάσεις της εποχής, αν και τη θεματολογία του την αντλούσε από την πραγματική ζωή αναφερόμενος στο θαυμασμό του στη φύση και τα τοπία της Τουρκίας, την αγάπη, το μίσος, την αδικία και το θρησκευτικό φανατισμό.
Μετά το γυμνάσιο αποφασίζει να ξεκινήσει το ταξίδι στην Άγκυρα, μαζί με τον φίλο του Βάλα Νουρεντίν, με σκοπό να συνδεθεί με  τις δυνάμεις του Κεμάλ. Προς τα τέλη του 1920, ξεκινά αρχικά ταξιδεύοντας με πλοίο και στη συνέχεια με τα πόδια. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τις ιδέες του Μαρξ και του Λένιν, μέσω της γνωριμίας του με Τούρκους σπαρτακιστές, που είχαν εκδιωχθεί από τη Γερμανία.  Επομένως κατά την περίοδο τούτη ο Ναζίμ δέχεται τα πρώτα μαθήματα πάνω στις επαναστατικές ιδέες του σοσιαλισμού. Ειδικότερα ο σπαρτακιστής Σαντίκ Αχί του υπόδειξε να ξεπεράσει τον εθνικισμό και να επικεντρωθεί στις ταξικές αντιθέσεις. Το ταξίδι αυτό λοιπόν τον βοηθά όχι μόνο να συνειδητοποιήσει  την άθλια κατάσταση του λαού του, αλλά και τη διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις.
Αφού καταφτάνει στην Άγκυρα, ο Ναζίμ, μαζί με μια ομάδα νέων συγγραφέων επισκέπτεται τον Κεμάλ, ο οποίος τους προέτρεψε να γράψουν ποίηση «στρατευμένη», με κοινωνικούς στόχους, σε αντίθεση δηλαδή με την  λόγια οθωμανική λογοτεχνία. Ο Κεμάλ είχε κάθε λόγο την περίοδο εκείνη που η έκβαση της εθνικοαστικής επανάστασης δεν είχε ακόμη κριθεί να εκφράζει έντονο ριζοσπαστισμό. Παρ’ όλα αυτά το ποίημα που έγραψε κάτω απ΄αυτή την προτροπή ο Χικμέτ καλώντας το λαό να στηρίξει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του Κεμάλ, δεν υιοθετήθηκε γιατί κρίθηκε πολύ επαναστατικό.
Στη συνέχεια ο Ναζίμ, διορίστηκε στην Μπολού, ως δάσκαλος. Εκεί, έχοντας στο μυαλό του όλα αυτά ξεκίνησε να ετοιμάζει το ταξίδι του για τη Μόσχα, Όπως γράφει και ο ίδιος ο Νουρεντίν η απόφαση να πάει στη Μόσχα ήταν καθαρά δικιά του, παρόλο που μπορεί ο κομμουνιστής Ζίγια Χιλμί  με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά εκείνη  την περίοδο, να τον είχε επηρεάσει, με τις γνώσεις του στην ιστορία, τη φιλοσοφία, τα οικονομικά, τη κοινωνιολογία και τη νομική. Ο Ναζίμ που όνειρο του ήταν να πάει στο Παρίσι, καθώς ήταν επηρεασμένος από αυτά που διάβαζε για τη Γαλλική επανάσταση, κατάλαβε σ’ αυτή τη φάση ότι η αστική επανάσταση ανήκε πια στο παρελθόν. Ετσι πήρε την απόφαση να πάει στη Ρωσία αφού εκεί συντελούνταν κοσμοιστορικές αλλαγές, μετά τη νικηφόρα Οκτωβριανή σοσιαλιστική επανάσταση.
Το ταξίδι του Ναζίμ προς τη Μόσχα, αποτέλεσε ένα σημαντικό εφαλτήριο για τη μετέπειτα δημιουργική εξέλιξη του. Η Σοβιετική Ένωση ακόμα ήταν στην αρχή της οικοδόμησης του σοσιαλισμού με αισθητές τις συνεπείες του εμφυλίου και του Α παγκόσμιου πολέμου. Ο Ναζίμ αντικρύζει την πείνα και τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης που επικρατούσαν στην ΕΣΣΔ, εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου, της ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης. Θυμάται ακόμα τις εικόνες από την πείνα και τη φτώχια των χωρικών και των εργατών στα ορυχεία της πατρίδας του.
Την περίοδο αυτή θα δημιουργήσει ένα νέο ποιητικό στυλ για να καταφέρει να εκφράσει όλα αυτά που είχε δει. Ένα ποίημα του Μαγιακόφσκυ ήταν αυτό που του έδωσε μια πρώτη ιδέα για τον νέο τρόπο ποιητικής έκφρασης των κοινωνικών προβλημάτων. Στην αρχή επειδή δεν γνώριζε Ρώσικα, δεν μπορούσε να καταλάβει το θέμα του ποιήματος αλλά γοητεύτηκε από τη μορφή του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού λοιπόν για τη Μόσχα, ξεκίνησε να γράφει ένα ποίημα με βάση τις νέες εμπειρίες του από την ανθρώπινη δυστυχία. Εγραψε το ποίημα σε έμμετρο λόγο και όταν έφτασε στη Μόσχα ξεκίνησε να επεξεργάζεται τη δημιουργία τη νέας μορφής με βάση τον Μαγιακόφσκι. Οι πρώτοι στίχοι που γράφτηκαν εκείνον τον καιρό, δείχνουν το δρόμο που έμελλε να ακολουθήσει και τις αντιλήψεις του για την Ποίηση.
Με την άφιξη του στη Μόσχα, ο Ναζίμ ήρθε σε επαφή με κομμουνιστές από όλο το κόσμο καθώς διέμενε στο ξενοδοχείο lux, στο οποίο φιλοξενούνταν επίσημοι επισκέπτες, ξένοι κομμουνιστές και πολιτικοί πρόσφυγες. Κατά την περίοδο της παραμονής του και κυρίως το πρώτο καιρό ήταν διαθέσιμα μόνο τα βασικά, δηλαδή τροφή και ρούχα. Ο κατακλυσμός όλων αυτών των νέων εικόνων κατά τις πρώτες βδομάδες της παραμονή του στη Μόσχα τον διεγείρει σε μια ανανεωμένη έκρηξη δημιουργικότητας. Όλο το διάστημα αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Ναζίμ προσπαθούσε να «χωνέψει» όλα αυτά που είδε στο ταξίδι του, έτσι το καλοκαίρι του 1922 έγραψε το ποίημα «τα μάτια των πεινασμένων» προϊόν των νέων του εμπειριών[2].
«Δεν είναι ένας δυο
 δεν είναι πέντε δέκα
 τριάντα εκατομμύρια πεινασμένοι
 είναι οι δικοί μας.
 Αυτοί είναι  δικοί μας!
Εμείς δικοί τους!(...)».
Η πίστη του, ενισχύθηκε ακόμη πιο πολύ από τις σπουδές του πάνω στο Μαρξισμό. Ο μεγάλος του ενθουσιασμός από την πρώτη χώρα των εργατών, γίνεται αντιληπτός και από το ποίημα του «Στα 19 μου χρόνια» όπου λέει σε ένα σημείο πως όλη την ημέρα την αφιερώνει στις σπουδές του και του μένουν μονάχα 20 λεπτά για έρωτα.
«Στο εικοσιτετράωρο  : 24 ώρες Λένιν,
24 ώρες Μαρξ,
24 ώρες Ένγκελς,
εκατό δράμια μαύρο ψωμί,
20 τόνους βιβλία
και 20 λεφτά για...»

Η γνωριμία με τον Μαγιακόφσκι.

Ο Ρώσος ποιητής, όπως προαναφέραμε επηρέασε σε σημαντικό βαθμό το έργο του Ναζίμ. Η πρώτη τους γνωριμία έγινε στο ξενοδοχείο Lux, λίγο μετά την άφιξη του Ναζίμ στη Μόσχα. Το Μάρτιο του 1923, μοιράστηκαν την ίδια σκηνή, στο Πολυτεχνικό Μουσείο σε μια εκδήλωση για την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Ο ίδιος ο Ναζίμ είχε πει πως όταν έμαθε Ρώσικα και μπορούσε πλέον να καταλάβει το έργο και τη προσωπικότητα του Μαγιακόφσκι, έμαθε αρκετά από αυτόν. Ωστόσο αποστασιοποιήθηκε από αυτόν λέγοντας ότι όντως ήταν ο δάσκαλος του και ότι είχαν αρκετά κοινά αλλά δεν γράφει σαν αυτόν.
Ο Ναζίμ είχε την τύχη να βρίσκεται στη Μόσχα κατά τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης, που αυτό όπως είναι φυσικό είχε και το αντίκτυπό της στην τέχνη, στα ρεύματα και στην καλλιτεχνική δημιουργία. Ο Ναζίμ τη περίοδο αυτή προσπαθεί να κάνει μια σύνθεση του Μαρξισμού με τον Κονστρουκτιβισμό, όπως υποδεικνύεται σε ένα απόσπασμα του ποιήματος του «ο ποιητής», το οποίο έγραψε το 1922.
«Είμαι ποιητής
Εχω γράψει τόση ποίηση όσο η βροχή ενός χρόνου
Αλλά για να ξεκινήσω να γράψω το αριστούργημα μου
ένα μυθιστόρημα «Κονστρουβιστικό- Μαρξιστικό»
πρέπει να περιμένω μέχρι να μάθω
το «Κεφάλαιο» από καρδιάς.»
Αυτό που κατάφερε να κάνει ο Ναζίμ, σε μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλο ποιητή  Τούρκο, είναι να δημιουργήσει μια ποίηση εύκολα κατανοητή που μπορούσε να σαγηνέψει τον αναγνώστη. Είχε επινοήσει κάποια δαιμόνια ηχητικά εφέ για να εκφράσει τις ενέργειες των κοινωνικών και τεχνολογικών επαναστάσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ποίημα μηχανοποίηση (1923)[1] που ξεκινάει με τους ήχους της μηχανής.
Επομένως, για τον Ναζίμ η γλώσσα, δεν αποτέλεσε ποτέ εμπόδιο καθώς εξαιτίας του ρυθμού των φωνητικών εκφράσεων και τον τρόπο που διάβαζε τα ποιήματα κατάφερνε να συναρπάζει το ακροατήριο του. Αυτό αποδεικνύεται  και από το γεγονός ότι ο Ναζίμ σε διάφορες εκδηλώσεις στη Μόσχα απήγγειλε ποίηση στα Τουρκικά σε μη Τουρκόφωνο ακροατήριο, και αυτοί μπορούσαν να αντιληφτούν το επαναστατικό πνεύμα και τον ενθουσιασμό του. Τα κείμενα του, με τη μουσικότητα, το προσωπικό ύφος, την ιδιομορφία, τις δυνατές ρίμες, αλλά και τον ελεύθερο στίχο, γεμίζουν τους αναγνώστες του με ένα αίσθημα αισιοδοξίας και πίστης για το μέλλον. Ο στίχος του Ναζίμ, πέρα από πολιτική και κοινωνική κριτική, είναι συνάμα και χάιδεμα ψυχής.
Κατά την διάρκεια της πρώτης παραμονής του στη Μόσχα, μια ακόμα γνωριμία που επηρέασε αρκετά τον Ναζίμ, ήταν αυτή με τον Μεγιερχολντ. Ο Ναζίμ είχε τονίζει ότι επηρεάστηκε περισσότερο από τον κονστρουκτιβισμό του Μέγιερχολντ και γενικότερα το Σοβιετικό θέατρο και λιγότερο από το Μαγιακόφσκι. Συγκεκριμένα είχε πεί « Η επιρροή του Σοβιετικού θεάτρου στη λυρική ποίηση μου είναι πολύ μεγαλύτερη από την επίδραση της Σοβιετικής ποίησης».
Αυτά που έκανε, για την Τούρκικη λογοτεχνία και με την επιστροφή του στην Τουρκία, ήταν πραγματικά πρωτάκουστα. Οι ποιητές και οι πεζογράφοι πριν από αυτόν μίλαγαν όπως είπαμε παραπάνω μόνο για έρωτες και φεγγάρια. Με τη σύνθεση της πρωτοπόρας αυτής τέχνης του, ο Ναζίμ Χικμέτ επιβλήθηκε στο πνευματικό κόσμο της χώρας του και προσέφερε ουσιαστική συμβολή για την παραπέρα εξέλιξη της Τούρκικης  λογοτεχνίας και περισσότερο της ποίησης.


[1]Ναζίμ Χικμέτ τα έργα του, Βιβλίο Πρώτο, εκδ. Συγχρονη Εποχή, σελ. 152-153



[1] Memet Fuat, «Nazim Hikmet, Yaşamı, Ruhsal Yapısı, Davaları, Tartışmaları, Dünya Görüşü, Şiirinin Gelişmeleri», εκδ. Adam, σελ. 7-15
[2] Can Dündar, Nazim, İMGE kitabevi.

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Marmaris (photos)

Marmaris is a port town and tourist resort on the Mediterranean coast, located in Muğla Province, southwest Turkey, along the shoreline of the Turkish Riviera.
Marmaris' main source of income is tourism. It has an exceptional location between two intersecting sets of mountains by the sea, though following a construction boom in the 1980s, little is left of the sleepy fishing village that Marmaris was until the late 20th century. In 2010 the town's population was 30,957,and peaks at around 300,000 to 400,000 people during the tourist season. Marmaris' nightlife rivals anything on the Turkish coast.
It is also a centre for sailing and diving, possessing two major and several smaller marinas. It is a popular wintering location for hundreds of cruising boaters, being also served by the nearby Dalaman Airport.