Το Ρούμελι Χισάρ (Rumeli Hisar) ή Κάστρο της Ρούμελης βρίσκεται στο στενότερο σημείο του Βοσπόρου, επί της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης και ειδικότερα στην περιοχή Σαριγιέρ, κάτω από την περιοχή του παλαιού κολεγίου Ρόμπερτ (σήμερα Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου).
Χτίστηκε το 1452 από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β' τον Πορθητή. Χτίστηκε ακριβώς απέναντι από το Αναντολού Χισάρ, με σκοπό τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1454.
Η κατασκευή του κάστρου έγινε μέσα σε 4 μήνες,μετά την κατάκτηση δύο προγενέστερων βυζαντινών πύργων, οι οποίοι και επεκτάθηκαν, μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου του 1452. Πιθανολογείται ότι τα σχέδια ανήκουν στον αρχιτέκτονα Muslihuddin Aga. Η διάταξη του κάστρου έχει τη μορφή ισοσκελούς τριγώνου. Τα εξωτερικά τείχη, πάχους άνω του ενός μέτρου, φθάνουν σε ύψος περίπου 15 μέτρων. Συνολικά υπάρχουν 15 πύργοι, σε μεγάλο, μεσαίο και μικρό μέγεθος καθώς και 5 πύλες.
Ξεχωρίζουν 3 μεγάλοι πύργοι, οι οποίοι έχουν πάρει τα ονόματα τους από τους Βεζίριδες του Σουλτάνου. Αυτοί είναι: ο πύργος του Ζαγανός Πασά στη πλευρά της θάλασσας, ο πύργος του Χαλίλ Πασά στα νοτιοδυτικά και ο πύργος του Σαριτζά Πασά στα βόρεια. Η έκτασή του υπολογίζεται πως φθάνει τα 250 μέτρα μήκος στη διεύθυνση βορρά-νότου, με πλάτος περίπου 50-100 μέτρα, ενώ ο υψηλότερος πύργος του, στο νότιο τμήμα του, φθάνει σε απόσταση 70 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το Ebulfeth Cami κατασκευάστηκε από τον Σουλτάνο στο σημείο που βρισκόταν μια Κινστέρνα (δεξαμενή), στο κέντρο του κάστρου η οποία πιστεύεται ότι προϋπήρχε από τα Βυζαντινά χρόνια.
η είσοδος της Κινστέρνας
Το Τζαμί καταστράφηκε από σεισμό το 1509. Ολόκληρο το κτήριο υπέστη σημαντικές ζημιές αλλά επισκευάστηκε αμέσως. Εξάλλου είναι γνωστό ότι το κτήριο ανακαινίσθηκε κατά την περίοδο του Σελίμ Γ' (1789-1807). Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, λειτούργησε ως φυλακή και τελωνειακός σταθμός, ωστόσο σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Μέχρι το 19ο αιώνα, διατήρησε τον ισχυρό μουσουλμανικό χαρακτήρα του με πολυάριθμα τεμένη αλλά και μοναστήρια δερβίσηδων. Στη θέση του αναπτύχθηκε χωριό που μάλλον αποτελούσε θερινό θέρετρο για μέλη της οθωμανικής άρχουσας τάξης.
Μια τρίτη αναστήλωση έγινε κατά την περίοδο της δημοκρατίας, μεταξύ του 1953-1958. Οι οικίες του χωριού στο εσωτερικό του κάστρου κατεδαφίστηκαν και αποτελεί προσβάσιμο μουσειακό χώρο. Σε υπαίθριο θέατρο που διαμορφώθηκε στο εσωτερικό του διοργανώνονται σήμερα παραστάσεις κατά τη θερινή περίοδο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ της Ιστανμπούλ. Ξεκίνησε να λειτουργεί ως μουσείο το 1961.
Στο κεντρικό χώρο του κάστρου υπάρχει μια ανοιχτή έκθεση με κανόνια των Οθωμανών της περιόδου του 17ου έως τον 19ου αιώνα. Στο κάστρο δεν υπάρχει κάποια κλειστή έκθεση.
Από την αρχαιότητα ακόμα υπήρχε η ιδέα κατασκευής μιας γέφυρας που θα ένωνε τις δυο ακτές του Βοσπόρου. Μια πρώτη προσωρινή γέφυρα κατασκευάστηκε από τον Πέρση Δαρείο Α', με σκοπό την μεταφορά των στρατευμάτων του.
Η ιδέα της κατασκευής μιας μόνιμης γέφυρας ανήκει στον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ το 1900, κάτι το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Γέφυρα του Βοσπόρου
Τελικά το 1957, η ιδέα αυτή ξεκινά να υλοποιείται, με απόφαση του 13ου Τούρκου Πρωθυπουργού, Αντνάν Μεντερές, ξεκινά η σχεδίαση της 1ης γέφυρας του Βοσπόρου από τους Άγγλους σχεδιαστές Sir Gilbert Roberts και William Brown. Το δομικό σχεδιασμό ανέλαβε η εταιρία Freeman Fox & Partners, με την οποία το Τούρκικο κράτος υπέγραψε συμβόλαιο το 1968. Το Φεβρουάριο του 1970 ξεκίνησε η κατασκευή της γέφυρας από την τούρκικη κατασκευαστική εταιρία Enka Construction & Industry Co.,την Αγγλική Cleveland Bridge & Engineering Company και την Γερμανική Hochtief AG. Για την κατασκευή εργάστηκαν συνολικά 35 μηχανικοί και 400 εργάτες, η γέφυρα ολοκληρώθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1973 και εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο Φαχρί Κορουτούρκ και τον Πρωθυπουργό Ναϊμ Ταλού. Το κόστος ανήλθε στα 200 εκατομμύρια δολάρια.
Η γέφυρα ενώνει το Ορτακόι στην ευρωπαϊκή πλευρά με το Μπεηλέρμπεη στην ασιατική και είναι για οδική χρήση. Είναι μια κρεμαστή γέφυρα με κεντρικό άνοιγμα 1.074 μέτρα και συνολικό μήκος 1.510 μέτρα. Το κατάστρωμα της γέφυρας είναι 64 μέτρα πάνω από το νερό.
Η γέφυρα σήμερα αποτελεί την 21η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο.
Αν ψάχνετε για σπίτι στην Κωνσταντινούπολη, τότε ναι... είστε στο σωστό μέρος. Σήμερα αποφάσισα να γράψω για ένα ακίνητο στην Πόλη, το οποίο είναι προς πώληση. Πρόκειται για το πιο ακριβό ακίνητο που είναι προς πώληση αυτή τη στιγμή σε ολόκληρο το κόσμο.
Αναφέρομαι στο αρχοντικό του Ζεκί Πασά, στην περιοχή του Ρούμελι Χισάρ στην Πόλη. Κατασκευάστηκε το 19ο αιώνα από τον σημαντικό Γάλλο-Οθωμανό Αρχιτέκτονα Alexandre Vallaury.Ο πρώτος ιδιοκτήτης, ήταν ο Ζεκί Πασάς, ο οποίος ήταν διευθυντής της Στρατιωτικής Σχολής, την περίοδο του Σουλτάνου Αμπντούλχαμίτ.
Η αρχική τιμή για το ακίνητο είναι $115.000.000. Το ακίνητο, έχει 5 ορόφους και πρόσβαση και από θάλασσα και από τον κήπο.
Πριν 2 μέρες, ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Τουρκίας, είχε τα γενέθλια του. Φυσικά μιλάμε για την Μπεσίκτας, έναν από του σημαντικότερους αθλητικούς συλλόγους της Τουρκίας και όχι μόνο.
19/3/1903-19/03/2013, 110 χρόνια ιστορίας, για τον σύλλογο-σύμβολο της Τουρκίας...Για ένα σύλλογο που συνδέει το Οθωμανικό παρελθόν με την σημερινή Τουρκία..
19:03, η νύχτα μέρα στη Κωνσταντινούπολη, οι εορταστικές εκδηλώσεις παίρνουν φωτιά...με αποκορύφωμα τα πυροτεχνήματα ...
Πρώτου συνεχίσω με το ιστορικό κομμάτι, ας δούμε και λίγες εικόνες από την ημέρα εκείνη.....
Η περιοχή του Μπεσίκτας
Η Μπεσίκτας, κατά τα Βυζαντινά χρόνια γνωστό ως Διπλοκιόνιο, όνομάζεται η περιοχή της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης, δίπλα στο Βόσπορο.
Στην περιοχή, ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι υπήρχε η εκκλησία της Κουνόπετρας όπου φυλλάσονταν το ανάκλιντρο του Χριστού στη φάτνη όπου γεννήθηκε (κουνόπετρα είναι η μετάφραση του σημερινού ονόματος).
Η περιοχή εξελίχθηκε σε θέρετρο της Οθωμανικής δυναστείας, οι οποίοι έχτισαν εκεί θερινά ανάκτορα και παραθεριστικές κατοικίες. Καθώς και το Παλάτι Ντολμάμπαχτσε, το οποίο σίγουρα θα έχετε θαυμάσει εάν έχετε περάσει από την περιοχή.
19/03/1903
Beşiktaş ιδρύθηκε το 1903 κατά τη διάρκεια της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μια ομάδα από 22 νεαρά άτομα συγκεντρώνονταν κάποιες μέρες της εβδομάδας με σκοπό να εκτελέσει σωματικές ασκήσεις στο Serencebey γειτονιά της Μπεσίκτας. Μέλη της ομάδας των ατόμων αυτών ήταν, οι γιοί του Οσμάν Πασά, Μεχμέτ Samil και Hüseyin Bereket, και κάποιοι άλλοι νέους της γειτονιάς - όπως ο Fetgeri Αχμέτ, Μεχμέτ Αλί Fetgeri, Nazım Nazif, Cemil Ρeti και Sevket.
Οι ιδρυτές του συλλόγου
Εν το μεταξύ, την περίοδο εκείνη ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίντ Β, είχε αναθέσει σε μυστικούς πράκτορες του να επιβλέπουν αν υπάρχουν σύλλογοι οι οποίοι αναπτύσσονται κρυφά με πολιτικούς σκοπούς. Οι πράκτορες αυτοί πήγαν στην αστυνομία τους νέους αυτούς. Δεδομένου ότι δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο, το οποίο βρισκόταν σε δυσμένεια εκείνες τις ημέρες, αλλά ασχολούνταν μόνο με σωματικές ασκήσεις, καθώς και ότι οι νέοι αυτοί ήταν κοντά στο Παλάτι, είχε ως αποτέλεσμα να μην τιμωρηθούν και να τους επιτραπεί να συνεχίσουν. Στην πραγματικότητα, Şehzade Abdülhalim, γιος του Σουλτάνου, υποστήριξε αυτούς τους νέους και άρχισε να συμμετέχει αρκετά συχνά και ίδιος στις προπονήσεις τους. Ο διάσημος πυγμάχος και παλαιστής Kenan Μπέη πήρε και αυτός μέρος στις προπονήσεις.
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Μπερεκέτ ιδρύθηκε το 1903, με ειδική άδεια από της αρχές.
Το πρώτο σήμα, σχεδιασμένο από τον Μεχμέτ Σαλήμ Μπέη
Η αλλαγή του ονόματος
Μετά τα πολιτικά γεγονότα του Μαρτίου του 1909, στην Κωνσταντινούπολη έφθασαν από την Αδριανούπολη ο Fuat Balkan και ο Mazhar Kazancı. Ο πρώτος ήταν προπονητής ξιφασκίας και ο δεύτερος παλαιστής και αρσιβαρίστας. Με την αποκατάσταση της πολιτικής κατάστασης, οι 2 αυτοί θα έρθουν σε επαφή με το Γ.Σ Μπερεκέτ, τους οποίους θα πείσουν να γυμναστούν μαζί τους. Ο Fuat Balkan θα παραχωρήσει τον πρώτο όροφο του σπιτιού του στο Ιχλαμούρ, στο Μπεσίκτας, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί ως γραφεία του συλλόγου. Ο Γ.Σ Μπερεκέτ, θα αλλάξει το όνομα του σε ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΠΕΣΙΚΤΑΣ. Τα πρώτα τμήματα ήταν, γυμναστική, πάλη, ξιφασκία, πυγμαχία και στίβο. Σημαντικοί ξιφομάχοι ήταν οι Refik και Serafettin Begs.
Η Μπεσίκτας το 1903
03/01/1910
Την ημερομηνία αυτή ο Οθωμανικός Γυμναστικός Σύλλογος Μπεσίκτας, γίνεται ο πρώτος αναγνωρισμένος σύλλογος της χώρας. Σε αυτό βοήθησε σημαντικά ο διοικητής του Πέρα, Μουχιτίν Μπέης. Η απήχηση του συλλόγου μεγάλωσε αρκετά, τα γραφεία μεταφέρθηκαν από το Ιχλαμούρ στο κτήριο 49 στο Ακαρετλέρ σε μεγαλύτερο κτήριο. Ωστόσο τα επόμενα χρόνια μεταφέρθηκαν στο κτήριο 84 πάλι στο Ακαρετλέρ. Η αυλή πίσω από το κτήριο μετατράπηκε σε γήπεδο.
Η ίδρυση του Ποδοσφαιρικού τμήματος
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Μπεσίκτας ιδρύθηκε το 1911 όταν προσχώρησαν στον σύλλογο δύο τοπικές ποδοσφαιρικές ομάδες της περιοχής του Μπεσίκτας, η "Valideçeşme" και η "Basiret". Την προσπάθεια ξεκίνησε ο ιδρυτής και πρόεδρος της Valideçeşme, Αχμέτ Σεραφεττίν Μπέης (Σερέφ Μπέης), ο οποίος προσχώρησε με την ομάδα του στην Μπεσίκτας, μετά τον ακολούθησε και η Basiret. Οι πρώτες προπονήσεις έγιναν στην αυλή των γραφείων της ομάδας στο Ακαρετλέρ. Στην αρχή τα χρώματα της ομάδας ήταν το ερυθρόλευκα, αλλά το κόκκινο αντικαταστάθηκε από το μαύρο ως ένδειξη πένθους για τις εδαφικές απώλειες της Τουρκίας στα Βαλκάνια κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους.
Η Μπεσίκτας εκείνη την εποχή ήταν ο μόνος τουρκικός αθλητικός σύλλογος της χώρας για αυτό και αγωνίστηκε σε διάφορες αθλητικές διοργανώσεις ως αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας. Ως εκ τούτου η Μπεσίκτας είναι η μόνη τουρκική ομάδα που της επιτρέπεται να φέρει στο έμβλημά της την τουρκική σημαία.
Η ομάδα μεσουράνησε στο τουρκικό ποδόσφαιρο κατά την δεκαετία του '40 και αυτό είχε ως επακόλουθο να αποκτήσει το προσωνύμιο Μαύροι Αετοί (Καρά Kartallar), το οποίο καθιερώθηκε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα το 1941 και από τότε συνοδεύει την ομάδα της Κωνσταντινούπολης.
Ο πρώτος τίτλος στο πρωτάθλημα Κωνσταντινούπολης η ομάδα αφού κέρδισε όλους του αγώνες στους ομίλους, στο τελικό κέρδισε την Νταρουσσάφακα με 2-1 στο τελικό, στις 23 Ιουλίου 1920.
Η Μπεσίκτας παρουσίασε ανταγωνιστικές ομάδες και κατά τις δεκαετίες του '50 και του '60 όπως και στις αρχές της δεκαετίας του '80 αλλά η η πιο επιτυχημένη περίοδος του συλλόγου είναι αναμφισβήτητα η δεκαετία του '90 όταν έχοντας στην τεχνική της ηγεσία τον Άγγλο προπονητή Γκόρντον Μάιλν (Gordon Milne) πανηγύρισε την κατάκτηση 4 πρωταθλημάτων (3 από αυτά συνεχόμενα) και 3 κυπέλλων.
Ο πρώτος προπονητής
Ο Αχμέτ Σεραφεττήν Μπέης, ήταν ο πρώτος προπονητής του ποδοσφαιρικού τμήματος της Μπεσίκτας, καθώς και ο δημιουργός του τμήματος. Γεννήθηκε το 1894 στην Κωνσταντινούπολη. Ως προπονητής, ανέλαβε την Μπεσίκτας από το 1911-1925, μια περίοδο όπου κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης και όνειρο του ήταν η κατασκευή γηπέδου, η οποία ολοκληρώθηκε το 1933, λίγους μήνες όμως αργότερα αρρώστησε βαριά και πέθανε. Το νέο γήπεδο πήρε το όνομα του.
Το Seref Stadium
Το Ινονού
Έδρα της Μπεσίκτας είναι το Ισμέτ Ινονού Στάντιουμ το οποίο φέρει το όνομα του δεύτερου προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ισμέτ Ινονού, και εγκαινιάστηκε στις 19 Μαΐου του 1947. Ο πρώτος αγώνας που διεξήχθη στο Ινονού ήταν φιλική αναμέτρηση μεταξύ της Μπεσίκτας και της σουηδικής ΑΙΚ Στοκχόλμης.Το γήπεδο ανακατασκευάστηκε το 2004 με κυριότερες αλλαγές την αφαίρεση του στίβου και την επέκταση του αγωνιστικού χώρου, καθώς και της χωρητικότητας (32.086 θέσεις).
Αξίζει να σημειωθεί πως είναι το μοναδικό γήπεδο στον κόσμο όπου ο θεατής έχει τη δυνατότητα να βλέπει δυο ηπείρους, την Ευρώπη και την Ασία.
Φέτος είναι η τελευταία σεζόν για το γήπεδο αυτό, καθώς θα ξεκινήσουν οι εργασίες για την οικοδόμηση του νέου γηπέδου της Μπεσίκτας, το οποίο θα πάρει το όνομα Σερέφ.
Βίντεο από τον αγώνα με την Λίβερπουλ, από το αγώνα αυτό, οι οπαδοί της Μπεσίκτας, κατέχουν το παγκόσμιο ρεκόρ ντεσιμπέλ, 132....δείτε το Βίντεο αξίζει...
Ο μεγαλύτερος οπαδός
Τον τίτλο του μεγαλύτερου οπαδού της Μπεσίκτας, δεν τον έχει άλλος από την πιο σημαντική προσωπικότητα της σύγχρονης Τουρκίας, ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Ο ιδρυτής και ο αναμορφωτής του Τούρκικου κράτους, ήταν ο πρώτος Πρόεδρος της Τούρκικης Δημοκρατίας από το 1923 μέχρι και τον θάνατο του το 1938. Η σχέση της Μπεσίκτας και του Κεμάλ Ατατούρκ ξεκινά από το 1915 όταν ο Κεμάλ θα εμπιστευτεί την φροντίδα΄της αδερφής και την μητέρας του, όταν αυτός έλειπε στο μέτωπο, στα μέλη της Μπεσίκτας, καθώς η οικία του ήταν κοντά στα γραφεία της ομάδας στο Ακαρετλέρ. Επίσης τα μέλη της Μπεσίκτας στήριξαν τις προσπάθειες του Κεμάλ, σχετικά με την αναμόρφωση της χώρας.
"GENTLEMEN,
I HAVE BEEN FOLLOWING YOUR AND YOUR PLAYERS’ SERIOUS WORK, AGILITY AND COMPETENCY WITH GREAT ATTENTION AND PLEASURE FOR QUITE SOME TIME.
REGARDLESS OF HOW A PERSON IS DEVELOPED INTELLECTUALLY, IF HIS PHYSICAL DEVELOPMENT IS INSUFFICIENT, HE CANNOT CARRY THAT ADVANCED MIND FORWARD AS IN THE CASE OF AN INEFFECTIVE DEFENSE OF FATHERLAND BY A YOUTH LACKING PHYSICAL ACTIVITY AND SPORTS.
ALL THESE YOUNGSTERS, YOU ARE TRYING TO BRING UP WITH THE LATEST SCIENTIFIC METHODS, WILL BE ABLE TO DEFEND THIS FATHERLAND ONLY IF THEY ARE COMPLETELY DEVELOPED BOTH PHYSICALLY AND INTELLECTUALLY. AND THEN THEY WILL PROVE THE ETERNAL POWER OF THIS TURKISH NATION AGAINST THEIR EUROPEAN COUNTERPARTS NOT ONLY IN THE SCIENTIFIC FIELD BUT IN ALL KINDS OF SPORTS COMPETITIONS AS WELL.
I SINCERELY CONGRATULATE YOU ON YOUR ONGOING EFFORT AND EXPECT TO HEAR GREAT ACHIEVEMENTS IN THE FUTURE FROM YOU.’’
ATATÜRK - 1915
Λόγια του Κεμάλ για την Μπεσίκτας.
Ο πρώτος πρόεδρος
Πρώτος Πρόεδρος του συλλόγου ήταν ο Μεχμέτ Σαμίλ Οσμάνογλου, ο οποίος ανέλαβε το 1903-1908, ο ίδιος ήταν και ο σχεδιαστής του πρώτου σήματος του συλλόγου. Ήταν 16 χρονών όταν μαζί με τους υπόλοιπους νέους δημιούργησαν το σύλλογο, στον κήπο του πατέρα του Οσμάν Πασά στο Serencebey.
ο Μεχμέτ Σαμίλ Οσμάνογλου
Κάποια σημαντικά αγωνιστικά επιτεύγματα
--Ο πρώτος χρονολογικά τουρκικός αθλητικός σύλλογος (1903).
--Η μοναδική ομάδα που κατέκτησε το Τουρκικό Πρωτάθλημα αήττητη.
--Η ομάδα με το μεγαλύτερο διάστημα χωρίς ήττα (56 αγώνες).
--18 Συνεχόμενες νίκες .
--Νικήτρια ομάδα του πρώτου τουρκικού Σούπερ Καπ το 2006 (νίκη με επί της Γαλατασαράι 1-0).
